boekhandel over het water logo

De inspirerende boekhandel in Amsterdam-Noord

Blog

12 november 2015

Kinderboekenweekfeest

etalage krokodil onder mijn bed

OHWschubert8 Afgelopen zaterdag bezochten Ingrid en Dieter Schubert de winkel ter speciale afsluiting van de Eerste kinderboekenweek van Boekhandel Over het water. Ze zijn bekend van hun ontelbare klassieke prentenboeken. Wie is er de afgelopen 30 jaar niet opgegroeid met Monkie, of Platvoetje; Woeste Willem, Ophelia of De Paraplu, de verhalen van Beer en Egel…? Vandaag liep een mevrouw de winkel binnen, die vroeger Er ligt een krokodil onder mijn bed als lievelingsboek had. Ze werd eraan herinnerd door de etalage, die volledig gewijd is aan de krokodil.

De Schuberts lazen voor uit Er ligt een krokodil onder mijn bed, dat niet meer helemaal het boek is dat de mevrouw zich herinnerde. Ingrid en Dieter hebben het vernieuwd en kwamen dat laten zien in de winkel. Ze werden vergezeld van de krokodil die iedereen wel even in zijn of haar bil wou bijten… De toegestroomde kinderen gingen ervan brullen, maar toen Ingrid begon voor te lezen werden ze muisstil, op lachsalvo’s of antwoorden op een vraag na.OHWschubert5

De winkel raakte tijdens het voorlezen zó vol, dat er alleen nog maar iemand bij kon als er eerst iemand uitging. Gelukkig konden daardoor veel kinderen zien hoe de Schuberts een tekening voor de winkel maakten, en hun eigen input geven: ‘Hoeveel piraña’s zal ik tekenen?’ ‘Twaalf!’ Het werden heel kleine piraña’s. Als je niet beter wist zou je denken dat ‘t stipjes zijn…

Toen de tekening af was, bleven de Schuberts nog wel een uur signeren. Wat een geslaagde middag. Een onvergetelijke boekenweek. Dankjewel, Ingrid en Dieter! Dankjulliewel, kinderen! Dankjewel, Lemniscaat!

12 november 2015

Lezen Over het water: Kinderwet van Ian McEwan

dekinderwet

Voor de aller- allerlaatste keer verplaats ik het Lezen Over het water naar een vrijdag. Ik weet dat dit velen van jullie minder goed  uitkomt, mijzelf ook, maar helaas is de maand november druk in de winkel.

Op zoek naar vertaalde Franse literatuur om te bespreken (een gekoesterde wens), kwamen we op De kinderwet van Ian McEwan. Volgens alle berichten schrijft McEwan literatuur, dus verwacht ik een meer maatschappelijke/morele discussie over dit boek.

De flap zegt: Rechter Fiona Maye wordt alom geprezen om haar ethische en weloverwogen uitspraken. Wanneer haar echtgenoot haar verlaat na een ruzie over een mogelijk open huwelijk, stort ze zich op haar werk. Ze richt zich op een ingewikkelde zaak van een doodzieke 17-jarige jongen die, samen met zijn ouders, een noodzakelijke bloedtransfusie weigert omdat dit in strijd is met zijn geloof als Jehova’s getuige. Besluit Fiona dat de jongen te jong is om zelf over leven en dood te beslissen of weegt het recht op vrije wil toch zwaarder? Haar uitspraak heeft hoe dan ook grote gevolgen.

Pikant detail: De ex-vrouw van McEwan voelde zich aangesproken door dit boek en interrumpeerde een interview van McEwan om haar beklag te doen. Doet dat ertoe voor het boek?

En bij een zo uitgebreid oeuvre als McEwan is altijd de vraag: hoe verhoudt het zich tot zijn andere werk?

Kortom, vragen genoeg. Het Engels en het Nederlands zijn op voorraad. Laat je het weten als je van plan bent te komen?

12 november 2015

Waar een wil is, is geen weg

waar een wil is is geen weg, jansen van galen

Door Floor Buschenhenke

Deze koan is de titel van John Jansen van Galens ‘verdwaalboek’. Omringd door gekleurde paaltjes en paddenstoelen probeert Jansen van Galen telkens weer in de Nederlandse natuur de weg kwijt te raken. Voor aspirant-verdwalers geeft hij als tip: “Wie tegenwoordig wil verdwalen, moet alle hulpmiddelen ongebruikt laten en het fijne filigreinwerk van aanwijzingen en routes dat Nederland overdekt opzettelijk negeren. De bewuste verdwaler moet een aanhanger worden van wat Piet Grijs, alias Hugo Brandt Corstius, ooit in Vrij Nederland het ‘foutisme’ doopte: bij elke keuzemogelijkheid expres de verkeerde kiezen.” Burgerlijke ongehoorzaamheid, daar houd ik van en daar heeft het ‘opzettelijk verdwalen’ ook wel iets van weg (als je zo braaf bent als ik).

Maar als je ‘geluk’ hebt, dan overkomt het verdwalen je gewoon. Een heleboel verdwaalverhalen komen in dit boek voorbij, van een vader en zoon die door mist overvallen zitten te verkleumen in een schemerig herfstbos, de wadlopers die ’s nachts een hele vloed lang op een zandbank moeten staan, tot hun heupen in het water, en hysterische tieners die een dropping mentaal niet doorstaan en huilend bij een boerin aanbellen om 3.00 ’s nachts.

Ik ging meteen in mijn geheugen graven naar mijn eigen verdwaalervaringen. Ik zou mijzelf willen classificeren als een zeer makkelijke verdwaler. Als ik in de Kalverstraat een winkel uitkom ben ik al dermate gedesoriënteerd dat ik wel eens eerst de verkeerde kant van de straat insla. De natuur schikt mij om die reden nogal af, maar na het aanstekelijke enthousiasme en de beeldende manier waarop Jansen van Galen over de landschappen schrijft waar hij doorheen (ver)dwaalt, begin ik toch stiekem wel zin te krijgen in een ommetje dat uit de hand loopt.

De paradox uit de titel zit zeker ook in de ervaring van verdwaald zijn zelf. Als alles goed afloopt (en negen van de tien keer loopt het goed af) kun je terugkijken op het verdwalen als “lastig, vervelend, beangstigend soms, maar ook met de sensatie dat je dit in Nederland nog mee kunt maken, een vorm van bevrijding”. Al is Jansen van Galen wars van neuzelig filosoferen of de zoektocht naar ‘de diepere betekenis’ van het wandelen, hier geeft hij toch wel een overtuigende oproep om de gebaande paden eens achter je te laten en lekker te gaan dolen: bevrijding door verdwaling!

Op donderdag 25 september is John Jansen van Galen te gast bij ons, voor een avond rond dit boek, waarin we ook de bezoekers van harte uitnodigen om hun eigen verdwaalverhalen te komen vertellen.

 

Waar een wil is, is geen weg € 16,99